เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 99 ก็แค่ท่าพื้นฐาน
ในป่าเหลือเพียงอวิ๋นเหยากับเซียวหว่านชิง
อวิ๋นเหยาถามด้วยความเป็นห่วงว่า “เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? บาดเจ็บหนักหรือไม่? ต้องการให้ข้าพาเจ้ากลับไปด้วยหรือเปล่า?”
เซียวหว่านชิงขยับแขนเล็กน้อย ก่อนส่ายหน้ากล่าวว่า “ไม่หนักเจ้าค่ะ ประเดี๋ยวพอรับโอสถควบแน่นดวงจิต ปรับลมหายใจสักหนึ่งถึงสองวันก็จะหายดีแล้ว ข้าไม่รบกวนท่านเซียนพากลับไปด้วยดีกว่าเจ้าค่ะ”
อวิ๋นเหยาเลิกคิ้วถาม “เพราะเหตุใด?”
เซียวหว่านชิงทำหน้าจริงจัง “ในเมื่อมีสิ่งมีชีวิตอสูรที่ไม่ใช่ของโลกนี้ปรากฏตัวขึ้น พวกเราในตอนนี้พอจะรับมือได้บ้าง นี่ถือเป็นโอกาสในการฝึกฝนที่ดีมากเจ้าค่ะ”
“ดังนั้นข้าจึงอยากพาเหล่าผู้บำเพ็ญผีสิบกว่าคนใต้อาณัติออกไปดูรอบ ๆ เพื่อป้องกันไม่ให้ราษฎรต้องเดือดร้อนไปมากกว่านี้เจ้าค่ะ”