เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 86 หรือเจ้าจะทำต่อ?
มู่ปิ่งเชียนยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกอวิ๋นเหยาเอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน
ในเมื่อจำเป็นต้องเป็นห้องรับรองนี้ให้ได้ เช่นนั้นก็รออยู่ตรงนี้เสียสิ รอพวกเรากินเสร็จแล้ว ค่อยให้เจ้าตระกูลของเจ้าเข้าไป
อวิ๋นเหยาเดินไปหน้าโต๊ะคิดเงิน กอดอก กวาดสายตามององครักษ์ผู้นั้นตั้งแต่หัวจรดเท้าคราหนึ่ง น้ำเสียงเรียบเฉยไม่ยินดียินร้าย
องครักษ์ชะงักไปเล็กน้อย พลันสีหน้าสลดวูบ “ช่างกล้าพูดนัก! เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้าตระกูลของข้าคือผู้ใด? ถึงบังอาจให้เจ้าตระกูลของข้ารอ?”
เขาเหลือบมองมู่ปิ่งเชียนที่อยู่ข้างกายอวิ๋นเหยา แค่นหัวเราะคราหนึ่ง น้ำเสียงเริ่มกระแนะกระแหน “ซื่อจื่อมู่ ดูแลคนใต้บังคับบัญชาของท่านให้ดีเถิด คนบางคนไม่ใช่พวกท่านจะไปล่วงเกินได้หรอกนะ”
มู่ปิ่งเชียนกำลังจะอ้าปากอธิบาย อวิ๋นเหยาก็ชิงตัดหน้าไปก้าวหนึ่ง มององครักษ์ด้วยสีหน้าดูแคลน