กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 ที่จริงฟ้าก็ไม่ใจร้ายกับเขา
อวิ๋นเหยาผลักประตูออกไป เสียงหยอกล้อเฮฮาที่อยู่ด้านในก็ดังลอดออกมา
อารามชิงเสวียนไม่ใหญ่โตนัก ลานหน้าเป็นโถงประธาน ซึ่งก้งเฟิ่งรูปเคารพของไตรวิสุทธิ์บรรพาจารย์
ลานหลังเป็นเขตที่พักอาศัย เรือนข้างเก่าคร่ำคร่าหลายห้องถูกเบียดเสียดจนแน่นขนัดไปด้วยเด็กนับสิบชีวิต
ยามนี้เป็นเวลาพลบค่ำ เด็ก ๆ ไม่มีบทเรียน จึงพากันวิ่งไล่กวดกันไปมาอยู่ในลาน เสียงหัวเราะและเสียงโวยวายดังระงมผสมปนเปกันไปหมด
เด็กอารามตัวน้อยกลุ่มหนึ่งเหลือบเห็นคนเดินเข้ามาเป็นกลุ่มแรก จึงหยุดฝีเท้าลงในทันทีและหันศีรษะมองไปทางนั้นพร้อมกัน