เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 79 ใครให้ความกล้าแก่เขา?
อวิ๋นเหยามิได้รีบร้อนตอบความ ทว่าเดินตรงไปยังโต๊ะตัวเล็กประดับทองที่วางสำรับเสวยของฮ่องเต้ซึ่งตั้งอยู่ด้านข้าง
นางหยิบจานขนมประณีตอันเป็นของเสวยเฉพาะพระองค์ของฮ่องเต้ขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ แล้วเลือกตั่งนุ่มตัวที่อยู่ใกล้โต๊ะทรงงานที่สุด ทิ้งตัวนั่งลงอย่างไม่เกรงใจแม้แต่น้อย
นางยัดขนมเข้าปากพลางเอ่ยขึ้นอย่างอ้อมแอ้มว่า “อันที่จริงก็มิใช่เรื่องใหญ่อะไร เพียงแต่คราวก่อนลืมบอกท่านไปว่า เจิ้นอันโหวเขายังมีความปรารถนาสุดท้ายอยู่อีกข้อหนึ่ง”
มุมปากของฮ่องเต้กระตุก สีหน้าเปี่ยมด้วยความงุนงง “ความปรารถนาสุดท้ายรึ? เราฟังมิผิดกระมัง? นักโทษประหารที่พยานหลักฐานมัดตัวแน่นหนา รอวันถูกตัดหัวผู้หนึ่ง ยังกล้ามาเอ่ยขอความปรารถนากับเราอีกหรือ? ผู้ใดให้ความกล้าแก่เขากัน?”
อวิ๋นเหยากลืนขนมในปากลงคอ แล้วเอ่ยอย่างเอื่อยเฉื่อยว่า “ข้าให้เองแหละ!”
ฮ่องเต้ “…”
พระองค์มิน่าเอ่ยประโยคสุดท้ายนั่นออกไปเลย