เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 71 แอบฟังเรื่องไม่ควรฟังให้น้อยลง
อันที่จริงอวิ๋นเหยาทราบดีว่าองค์หญิงแปดถูกกักบริเวณ นางจึงจงใจถามเช่นนี้
องค์หญิงแปดอาจจะใสซื่อไปบ้าง แต่จิตใจดีงาม อวิ๋นเหยามีภาพจำในตัวนางไม่เลว จึงอยากจะถือโอกาสช่วยเหลือนางสักหน่อย
ฮ่องเต้ได้ยินดังนั้น สายตาก็ดูหลบเลี่ยงเล็กน้อย พระองค์ยกถ้วยชาขึ้นจิบหนึ่งคำเพื่อปกปิดความกระอักกระอ่วนของพระองค์เอง
“นางมีฐานะเป็นถึงองค์หญิง แต่กลับออกจากวังโดยพลการเช่นนี้จะดูไม่งามได้อย่างไร? สมควรถูกลงโทษ!”
อวิ๋นเหยาทำเสียง “จึ” หนึ่งคำ ก่อนจะสวนกลับไปทันที
“นางไม่ใช่ไม้ประดับในวังเสียหน่อย มีขาไม่ให้เดิน แล้วจะงอกมาทำไมกัน?”
“นางเป็นองค์หญิง ไม่ใช่นักโทษ ออกจากวังไปสักหน่อยจะเป็นไรไป?”
“ที่เจ้าไม่ให้ผู้อื่นออกไปข้างนอกตามอำเภอใจ ก็เพราะตัวเจ้าเองไม่อาจออกจากวังได้ใช่หรือไม่?”
“แล้วอีกอย่าง การที่ลูกสาวท่านออกจากวังโดยพลการถือว่าดูไม่งาม แต่แล้วราชบุตรเขยที่ท่านเลือกให้ลูกสาวล่ะ?”