เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 ทำไงดี ข้ากลัวจัง
หลังจากเก็บผีอาฆาตตัวสุดท้ายเข้าจี้น้ำเต้า อวิ๋นเหยาตบมือเบา ๆ แล้วหมุนตัวกลับมา
ผู้คนนับร้อยในลานบ้านต่างจ้องมองนางเป็นตาเดียว ในสายตามีทั้งความยำเกรง ความหวาดกลัว ความซาบซึ้ง และความรู้สึกซับซ้อนบางอย่างที่บอกไม่ถูก
อวิ๋นเหยาฉีกยิ้มกว้างให้เจิ้นอันโหว เผยให้เห็นฟันขาวสะอาดแปดซี่
“เอาล่ะ ธุรกรรมเสร็จสิ้น ข้าไปก่อนนะ พวกเจ้าทำธุระต่อกันไปเถิด”
พูดจบ นางก็ยกเท้าเตรียมเดินไปยังทางออกของลานบ้าน
ทว่าเพิ่งก้าวออกไปเพียงก้าวเดียว เสียงเหี้ยมเกรียมของเจิ้นอันโหวก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
“เอาเงินของโหวผู้นี้ไปตั้งมากมาย ทั้งยังล่วงรู้ความลับของโหวผู้นี้... คิดจะไปหรือ? เจ้าถามความเห็นของโหวผู้นี้แล้วหรือยัง?”
ฝีเท้าของอวิ๋นเหยาสะดุดกึก นางหมุนตัวกระโดดถอยหลังไปก้าวใหญ่ สองมือป้องหน้าอกทำสีหน้าหวาดกลัวพลางเอ่ย “เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
สีหน้าท่าทางนั้น ราวกับกระต่ายที่กำลังตื่นตระหนกไม่มีผิด