เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 เก่งนักก็ทำเองสิ!
หนึ่งเค่อต่อมา ลานบ้านหลักเต็มไปด้วยผู้คนทยอยกันมายืนอยู่จนแน่นขนัด นับดูแล้วไม่ต่ำกว่าสองสามร้อยคน
เหลือเพียงพื้นที่ว่างตรงหน้าอวิ๋นเหยาและรอบกายเจิ้นอันโหวกับคนอีกสองสามคนเท่านั้น
ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา กระซิบกระซาบกันไม่หยุด ไม่รู้ว่าท่านโหวจู่ ๆ เรียกทุกคนมาที่นี่เพื่ออะไร
เจิ้นอันโหวยืนอยู่บนขั้นบันได ใบหน้าไร้ความรู้สึก
อวิ๋นเหยายืนอยู่กลางลานบ้าน นางเงยหน้ามองท้องฟ้า
แสงตะวันเอียงไปทางทิศตะวันตก แสงกำลังพอเหมาะ
เห็นคนมากันครบแล้ว นางก็ไม่รอช้า ล้วงหินก้อนขนาดเท่าฝ่ามือออกมาจากอกเสื้อ แล้วยกมือโยนขึ้นไป
หินก้อนนั้นลอยขึ้นไปบนกลางอากาศอย่างมั่นคง แขวนตัวอยู่เหนือลานบ้าน ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นพยุงเอาไว้ ไม่ไหวติงแม้แต่น้อย
ทั่วทั้งลานบ้านเงียบสนิทลงในชั่วพริบตา