เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 60 อัครเสนาบดีไตพร่อง
เมื่อเห็นอัครเสนาบดีรับปากอย่างง่ายดาย อวิ๋นเหยาจึงตบกระโปรงเบา ๆ ทำท่าจะจากไป
เซียวเฉิงอวี่เห็นดังนั้นก็ร้อนรนขึ้นมา มิใช่ตกลงกันแล้วว่าจะตรวจร่างกายให้พ่อเขารึ เหตุใดถึงจะไปแล้วเล่า
เขาจึงขยิบตาให้อวิ๋นเหยาอย่างบ้าคลั่ง คิ้วแทบจะบินขึ้นไปบนฟ้าอยู่รอมร่อ
อวิ๋นเหยาแสร้งทำเป็นมองไม่เห็น ยังคงเดินไปยังประตูต่อไป
เซียวเฉิงอวี่ลูกตากระดอนแทบหลุด ส่งสายตาจนใบหน้ากระตุกเกร็ง ราวกับคนเป็นอัมพฤกษ์ก็มิปาน
ภาพฉากนี้ พอดีถูกอัครเสนาบดีเหลือบไปเห็นเข้า
เขาวางม้วนเอกสารที่เพิ่งหยิบขึ้นมาลงอีกครา ขมวดคิ้วมองใบหน้าบิดเบี้ยวของเจ้าลูกหมาในไส้ตน น้ำเสียงไม่สบอารมณ์
“ตาเจ้าเป็นอันใดไป ตะคริวกินรึ”
เซียวเฉิงอวี่ร่างแข็งทื่อ รีบเค้นรอยยิ้มที่ดูน่าเกลียดยิ่งกว่าร้องไห้ออกมา “มะ…ไม่มีขอรับ ตาของลูกชายปกติดีทุกอย่าง เพียงแต่…คงจะโดนทรายเข้าตาพ่ะย่ะค่ะ”