กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 คึกคักดีนี่!
เหล่าองครักษ์กลืนน้ำลายโดยไม่มีจิตสำนึก “อ…อยากได้!”
จางต้าไม่ใส่ใจแม้ความเจ็บที่หัวไหล่ ก้าวเข้าไปใกล้อวิ๋นเหยาสองก้าว ถามอย่างร้อนรน “แม่นางอวิ๋น ไม่ทราบว่ากระดาษยันต์นี้แผ่นละกี่ตำลึงเงิน?”
อวิ๋นเหยาไม่ตอบจางต้า หากกวักนิ้วมือเรียกเฒ่าหลี่ที่เบิกตากว้างอยู่หลังหม้อ “ตาเฒ่า มาทางนี้”
“เอ๊ะ ๆ ๆ! ข้ามาแล้ว แม่หนูอวิ๋น เจ้าว่าเถิด”
อวิ๋นเหยายื่นกระดาษยันต์ให้เฒ่าหลี่ “อีกสักครู่เจ้าแจกให้คนละสองแผ่นก่อน หากเกิดเหตุวิเศษแล้วใช้หมดไป ก็เติมให้พวกเขาทันที ไม่ต้องเก็บเงิน”
ในเมื่อทำงานแทนนาง นางก็ต้องรับประกันความปลอดภัยของคนเหล่านี้
พอทุกคนได้ยินก็สูดลมหายใจเข้าลึกพร้อมกัน