เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 พ่อข้ายังชมท่านเลย
สวี่หวยอันสูดหายใจเข้าลึก ควักตั๋วเงินใบละ 1,000 ตำลึงสี่ใบออกมาจากอกเสื้อ ยื่นส่งตรงหน้าอวิ๋นเหยาด้วยสองมือ
“แม่นางอวิ๋น นี่คือเงิน 4,000 ตำลึงขอรับ พระคุณอันยิ่งใหญ่ หวยอันมิอาจลืมเลือนได้ชั่วชีวิต”
“วันหน้าหากแม่นางมีสิ่งใดให้รับใช้ ขอเพียงมิใช่เรื่องผิดศีลธรรมชั่วช้า หวยอันย่อมทุ่มเทช่วยเหลือสุดกำลัง ไม่มีวันบ่ายเบี่ยงเป็นอันขาด”
อวิ๋นเหยารับตั๋วเงินมา มือไม้สั่นไปหมด
มิใช่เพราะอ่อนเพลีย
ทว่าตื่นเต้นดีใจจนเกินไปต่างหาก
ได้กำไรเพิ่มมา 3,000 ตำลึงทั้งน้ำตา อวิ๋นเหยาแทบจะกลั้นใจกระโดดตัวลอยไม่ไหว ทว่านางทำเช่นนั้นไม่ได้
นางต้องแสดงต่อไป
อวิ๋นเหยาพยักหน้าอย่างอ่อนแรง เก็บตั๋วเงินเข้าอกเสื้อ ฝืนเค้นรอยยิ้มซีดเซียวออกมา “ท่านสวี่เกรงใจเกินไปแล้ว”