เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 พวกยอมควักเงินแบบนี้ขออีกเยอะ ๆ
อวิ๋นเหยาและฮูหยินผู้เฒ่าสวี่เดินพลางประจบเยินยอกันไปพลาง ทั้งยังช่วยกันเหยียบย่ำสวี่หวยอันซ้ำเติม ก่อนจะพากันเดินไปนั่งลงในห้องโถงกลาง
เพียงชั่วประเดี๋ยว คำเรียกขานก็เปลี่ยนจาก “แม่นางอวิ๋น” กลายมาเป็น “เหยาเหยา” เสียแล้ว สนิทสนมกลมเกลียวจนไม่เหมือนเพิ่งพบหน้ากันครั้งแรก ทว่าดูราวกับเป็นแม่ลูกแท้ ๆ เสียมากกว่า
สวี่หวยอันที่ยืนอยู่ด้านข้างจนแทรกบทสนทนาไม่ได้เลย กลับดูราวกับคนนอกเสียอย่างนั้น
กระทั่งโจวเสี่ยวชิงนำใบชาที่เพิ่งได้มาไปชงเสร็จแล้วยกเข้ามา ทั้งสองจึงได้หยุดพักลง
สวี่หวยอันกลัวยิ่งนักว่าสตรีคอเดียวกันทั้งสองคนจะเปิดฉากโจมตีตนต่อ จึงรีบล้วงตั๋วเงินใบหนึ่งออกจากอกเสื้อแล้ววางลงบนโต๊ะ
“แม่นางอวิ๋น นี่คือเงินค่าซื้อโอสถเม็ดนั้น ขอท่านโปรดรับไว้ขอรับ”