เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 25 เจ้ามีข้อโต้แย้งหรือ?
อวิ๋นเหยาทำสีหน้าราวกับเป็นเรื่องสมควรยิ่ง “มิเช่นนั้นเล่า? ที่นี่ก็มีกันอยู่แค่นี้ ไม่ไปซื้อที่ภัตตาคาร หรือจะให้เจ้าลงครัวเองเล่า?”
เซียวเฉิงอวี่โพล่งออกมาโดยไม่คิด “นั่นเป็นไปไม่ได้ คุณชายผู้นี้ทำไม่เป็นเสียหน่อย”
อวิ๋นเหยาผายมือ “เช่นนั้นก็จบแล้วนี่”
เซียวเฉิงอวี่อ้าปาก ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ว่าน้องสาวตนยังติดตามท่านป้าผู้นี้อยู่ คำว่า “ข้าไม่กินแล้ว” ที่จวนจะพ้นริมฝีปากจึงถูกกลืนกลับลงไป
หากตนแสดงท่าทีตระหนี่ถี่เหนียวเกินไป จนทำให้นางคิดว่าคนของจวนอัครเสนาบดีใจแคบ แล้วหันมาทำมิดีต่อน้องสาวตนจะทำอย่างไรเล่า?
เซียวเฉิงอวี่สูดหายใจเข้าลึก พยักหน้ายอมรับชะตากรรม “ได้ ข้าจะไปซื้อ”
เขาหมุนตัวเดินออกไป เพิ่งจะก้าวถึงประตู เสียงของอวิ๋นเหยาก็ดังไล่หลังมาอีก
“อ้อ จริงสิ!”
เซียวเฉิงอวี่หันกลับมา