กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 ชุมรังขอทาน
เฒ่าหลี่ถูมือไปมาด้วยความประหม่าเล็กน้อย “ข้ารู้จักชุมรังขอทานแห่งหนึ่ง ภายในนั้นมีคนอาศัยอยู่หลายสิบคนขอรับ”
“หลายคนเป็นผู้ที่หนีภัยแล้งมาเมื่อสองปีก่อน เดิมทีในบ้านเกิดก็เป็นชาวนาชาวไร่ที่ซื่อสัตย์สุจริตกันทั้งนั้น แต่เพราะมีชีวิตอยู่ต่อไม่ได้แล้วจึงต้องออกมาขอทาน”
“บางคนนิสัยใจคอถือว่าใช้ได้ หากสามารถให้โอกาสพวกเขาได้ พวกเขาจะต้องตั้งใจทำงานอย่างแน่นอนขอรับ”
อวิ๋นเหยาครุ่นคิดดู เรื่องนี้ทำได้ “ตกลง เช่นนั้นไปดูกันก่อน”
ชุมรังขอทานที่เฒ่าหลี่กล่าวถึงนั้นอยู่ในพื้นที่ซากปรักหักพังใกล้กับชายขอบเมือง