เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 ความจริง
รอยยิ้มของเซียวเหลียนเอ๋อร์แข็งค้างไปครู่หนึ่ง ทว่านางก็กลับมาเป็นปกติได้อย่างรวดเร็ว ขอบตาเริ่มมีน้ำตาคลอเบ้า “ต้าหยาจากไปได้ครึ่งปีแล้ว ท่านแม่จู่ ๆ เหตุใดถึงถามเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะเจ้าคะ?”
“ท่านแม่เพียงแต่นึกขึ้นมาได้กะทันหัน เลยถามดูผ่าน ๆ เท่านั้นเอง”
ถามดูผ่าน ๆ?
เซียวเหลียนเอ๋อร์นึกถึงความฝันตอนที่นางหมดสติไป หรือว่าท่านแม่เองก็ฝันถึงสวีต้าหยา? ในฝันนางพูดอะไรกับท่านแม่ไปบ้าง?
พอคิดถึงความเป็นไปได้นี้ เซียวเหลียนเอ๋อร์ก็ยิ่งตื่นตระหนกในใจ แต่ยังแสร้งทำเป็นใจดีสู้เสือกล่าวว่า “ท่านแม่ การตายของต้าหยาเป็นเพียงอุบัติเหตุเจ้าค่ะ เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าทุกคนก็รู้อยู่แล้วหรือเจ้าคะ?”
นางพูดไปน้ำตาก็ร่วงเผาะ ดูเป็นคุณหนูที่โศกเศร้าเสียใจให้กับหญิงรับใช้ได้อย่างสมบทบาทจริง ๆ