กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 472 เรื่องชวนปวดหัวของเฉินฟาง
หวังโส่วเฉิงพลันรู้สึกเหมือนตัวเองแก่ลงไปอีก 10 ปี แววตาไร้ซึ่งประกายใด ๆ หลงเหลืออยู่อีกต่อไป
ความพยายามตลอดหลายปีมานี้ เพียงแค่ไม่กี่เดือนสั้น ๆ กลับถูกไอ้คนอายุสั้นนั่นทำลายจนพังพินาศหมดสิ้น!
“เอาละ นายจำไว้ให้ดีว่าอย่าเล่นตุกติก” เสี่ยวจางเห็นเขาเห็นด้วย คำพูดที่พี่หวังฝากมาตนเองก็พูดไปหมดแล้ว
จึงลุกขึ้นแล้วเดินจากไป
เขาไม่อยากอยู่ร่วมกับหวังโส่วเฉิงคนนี้ที่นี่แม้แต่น้อย!
ไอ้แก่นี่ชั่วร้ายมาก จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เห็นรู้สึกผิดต่อพี่หวัง เอาแต่คิดแค้นในใจอย่างเดียว เขายังต้องไปสืบเรื่องของตระกูลหวังอีก สืบเสร็จแล้วจะได้ส่งข่าวให้พี่หวังรู้
เช้าตรู่ คนตระกูลหวังนั่งรถไฟเร่งเดินทางมาทั้งคืน ในที่สุดก็กลับมาถึงตัวอำเภอ