เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 357 เริ่มเห็นผล
“ลุงใหญ่เข้าใจผมผิดแล้วครับ ผมเต็มใจจริง ๆ ผมแค่อยากให้พี่ใหญ่ได้รับการชดเชยบ้างเท่านั้นเอง อย่างไรเสียเมื่อก่อนเขาก็อาศัยอยู่ในหมู่บ้านมาตลอด ลำบากมากจริง ๆ
ผมได้ยินมาว่าพี่ใหญ่แทบไม่ได้ไปเรียนหนังสือด้วยซ้ำ เผลอ ๆ อาจจะไม่ค่อยรู้หนังสือเท่าไร
พอเอาเขามาเทียบกับพวกเรา ในใจผมก็รู้สึกไม่สบายใจ
ถ้าไม่ใช่เพราะว่า… พี่ใหญ่ก็คงไม่ถึงกับทำอะไรไม่เป็นหรือไม่ประสีประสาอะไรสักอย่างหรอกครับ”
เฮ่อเทียนมีสีหน้ารู้สึกผิดเต็มเปี่ยม ทว่าอ้าปากหุบปากทีไรก็มีแต่เรื่องในหมู่บ้านกับเรื่องไม่ได้ไปเรียน
ฟังจนเฮ่อจื้อเฟยยิ่งรู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นไปอีก
เขาพยายามหลีกเลี่ยงเรื่องที่ลูกชายคนโตไม่ได้รับการศึกษาที่ดีอย่างจงใจมาโดยตลอด แต่กลับถูกหยิบยกขึ้นมาพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบนี้