กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 320 เธอสองคนช่วยฉันอีกแรงได้ไหม?
“ได้ค่ะ” ไป๋ซิ่วซิ่วแนบชิดตัวเขา ไม่ยอมให้ลมหนาวพัดมาโดนใบหน้าของตน
มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย นับตั้งแต่เกิดใหม่เป็นต้นมา ยามอยู่ร่วมกับสามีของตน เธอก็ไม่เคยมีช่วงเวลาที่ไม่สมปรารถนาเลยสักครั้ง
หวังชิงเหอพาไป๋ซิ่วซิ่วมาส่งที่สำนักงานชุมชนก่อน
เขาอุ้มเธอลงมาจากจักรยาน แล้วส่งกล่องข้าวให้เธอ “ตอนเที่ยงจำไว้ว่าต้องอุ่นก่อนกินนะ ถ้าไม่มีที่ให้อุ่นก็ไปหาผม พวกเราค่อยออกไปกินข้างนอกกัน เตรียมอาหารไปสักหนึ่งสัปดาห์ พอย้ายสิทธิ์จัดสรรธัญพืชมาเรียบร้อยแล้ว ก็ไม่ต้องเตรียมอาหารมาแล้ว”