กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 294 มีฉันอยู่ ไม่ต้องกลัว
ยายเว่ยจัดเก็บข้าวของของตนเองกับเด็กทั้งสองคนเสร็จอย่างรวดเร็ว ของของเด็กมีไม่มาก เพียงแค่เสื้อผ้าไม่กี่ชุด ส่วนของกินของเด็กกับของมีค่าส่วนใหญ่ล้วนอยู่ที่ไป๋ซิ่วซิ่ว
มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ยายเว่ยต้องถือเอาไว้
เธอพาเด็กทั้งสองคนที่เวลานี้ยังคงเอะอะซุกซนเดินออกมา
ในมือหิ้วกระเป๋าใบใหญ่หลายใบ
“ลูกเขยล่ะ” ยายเว่ยออกมา เห็นในเรือนไม่มีเงาร่างของลูกเขย มีเพียงลูกสาวที่ถือกระเป๋าใบเล็กอยู่หนึ่งใบ
รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
“เขารอพวกเราอยู่ข้างนอกจ้ะแม่ กระเป๋าพวกนี้ฉันถือเอง แม่มาคอยจูงเด็กทั้งสองคนเถอะ” ไป๋ซิ่วซิ่วพูดพลางทำท่าจะเข้าไปรับมา