เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 152 เด็กบ้านเขารู้จักแสดงละครกันทุกคน
หลังจากนับเงินจำนวนนี้ออกมาแล้ว อวี๋เฉิงมองดูเงินที่เหลืออยู่ของตัวเอง ถึงกับตัวชาไปทั้งร่าง
เหลือแค่ค่าตั๋วรถใบเดียวเนี่ยนะ?
พรุ่งนี้เขาคงต้องไปเกาะเสี่ยวจางกินข้าวเสียแล้ว
“ของพวกนี้ยังต้องฝากไว้ที่นี่อีกสามวัน หลังพ้นสามวันฉันจะมารับของ” อวี๋เฉิงพูดพลางอดไม่ได้ที่จะมองตาของหวังชิงเหอ
“นายเป็นลูกที่พ่อตัวเองให้กำเนิดมาจริง ๆ เหรอ? ไม่ใช่สิ…นายไม่คิดจะลองถามดูบ้างเหรอ?” อวี๋เฉิงรู้สึกว่าคล้ายกันอยู่จริง ๆ
แต่ก็ไม่ได้เหมือนขนาดนั้น ยิ่งไปกว่านั้นเขาเคยเห็นลูก ๆ หลายคนของบ้านนั้นมาแล้ว ไม่มีใครหน้าตาดีขนาดนี้สักคน
อวี๋เฉิงถึงกับสับสนไปหมด
หวังชิงเหอมองท่าทางของเขาแล้วเอ่ยถามกลับว่า “นายอยากให้ฉันเป็นลูกของคนที่กำลังตามหาลูกคนนั้นเหรอ?”