เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 10 ตำแหน่งงานนี้ ให้พวกเราเหรอ?
หวังชิงเหอถูกหอมแก้มจนใบหน้าแดงก่ำขึ้นมาในพริบตา
เธอ…เธอทำไมถึง…
ลูกยังอยู่ตรงนี้นะ!
พอไป๋ซิ่วซิ่วหอมเสร็จ ก็ไม่ได้รู้สึกกดดันเลยแม้แต่น้อย! ในช่วงเวลาที่เธอเป็นวิญญาณเร่ร่อน คอยตามหลังหวังชิงเหอ เธอได้เห็นโลกกว้างมาเยอะแล้ว!
ผ่านไปอีกไม่กี่สิบปี คู่รักหนุ่มสาวที่จูงมือโอบกอดกันกลางถนนก็มีให้เห็นตั้งเท่าไรแล้ว
“แม่ ทำไมแม่ไม่หอมเยวี่ยเยวี่ยบ้างล่ะคะ?” เด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังกินข้าวอยู่ดึงมือของไป๋ซิ่วซิ่ว ดวงตากลมโตเป็นประกายจ้องมองเธอตาแป๋ว
ไป๋ซิ่วซิ่วได้ยินก็ทั้งขำทั้งเอ็นดู จึงหอมแก้มเด็กทั้งสองคนละที “แบบนี้พอใจหรือยัง? รีบกินข้าวเถอะ พรุ่งนี้ค่อยให้พ่อของพวกหนูซื้อหมั่นโถวกลับมาให้”
ปกติเด็กทั้งสองคนก็แอบกินของอร่อยส่วนตัวกับไป๋ซิ่วซิ่วอยู่บ่อย ๆ แต่พอได้ยินเรื่องหมั่นโถวก็ยังดีใจอยู่ดี