กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 147: ร่างจริงของราชันศพเสวียนอินออกจากโลง สามก้าวก็ถูกกดกลับ!
ราชันศพเสวียนอินออกจากโลงจนหมดทั้งร่าง
มันสวมฉลองพระองค์ราชันศพสีดำขลับ ฝ่าเท้าเหยียบลงบนพื้นหินดำของวิหารหลัก
ทุกครั้งที่ก้าวลงไป ลวดลายสุสานบนพื้นก็ส่องแสงเรืองรองขึ้นเป็นวง
ไอศพพันปีแผ่กระจายออกจากร่างของมัน
ไอศพนั้นหนักอึ้งจนกดให้เปลวไฟรอบวิหารหลักสั่นไหว
ตะเกียงสะกดสุสานแขวนอยู่เบื้องหน้า ไส้ตะเกียงสั่นไหวเล็กน้อย ทว่าแสงไฟขอบทองยังไม่ถอยหนี
เหวินไฉกอดกล่องเสบียงไว้ หลบอยู่หลังชิวเซิงครึ่งก้าว
“ชิวเซิง คราวนี้มันลงมาจริง ๆ แล้ว”
ชิวเซิงเองก็กลืนน้ำลาย