บทที่ 142: วิหารหลักแห่งสุสานโบราณ ราชันศพเสวียนอินนั่งอยู่บนโลงราชันรอทุกคน!

บทที่ 142: วิหารหลักแห่งสุสานโบราณ ราชันศพเสวียนอินนั่งอยู่บนโลงราชันรอทุกคน!

วิหารหลักแห่งสุสานโบราณเปิดออก

ไอศพเย็นเยียบที่จมลึกมานานนับพันปีค่อยๆ ทะลักออกมาจากด้านในวิหาร

ไอศพนี้แตกต่างจากไอศพของสันเขาศพดำ

ไอศพของสันเขาศพดำดุร้าย โหดเหี้ยม และพลุ่งพล่าน ราวกับคลื่นศพฝูงหนึ่งที่ถูกกดข่มไว้หลังประตูอย่างฝืนทน พร้อมจะพุ่งออกมาฉีกกัดคนเป็นได้ทุกเมื่อ

ส่วนไอศพจากวิหารหลักแห่งเขาหมื่นสุสานกลับหนักอึ้งยิ่งกว่า

ราวกับดินสุสานถูกกดทับมานานนับพันปี ฝาโลงถูกปิดผนึกมานานนับพันปี และร่างศพเองก็นอนหลับมานานนับพันปี

ทว่าเพียงประตูเปิดออก สิ่งที่หลับใหลอยู่เหล่านั้นก็พลันตื่นขึ้นทั้งหมด