บทที่ 132: ราชันผีตลาดผีออกหน้า กระจกวิเศษส่องอธรรมของศิษย์พี่ใหญ่สำเร็จแล้ว!

บทที่ 132: ราชันผีตลาดผีออกหน้า กระจกวิเศษส่องอธรรมของศิษย์พี่ใหญ่สำเร็จแล้ว!

เกี้ยวราชันผีค่อยๆ ลอยออกมาจากส่วนลึกของตลาดผี

ตะเกียงผีสองข้างถนนดับลงทีละดวง

ลมหยินพัดเถ้ากระดาษเงินกระดาษทองบนพื้นฟุ้งขึ้น ราวกับหมอกหิมะสีเทาขาว

ตัวเกี้ยวทาด้วยสีดำสนิท

กระดิ่งหยินห้อยอยู่ทั้งสี่มุม

ม่านเกี้ยวปักลายตราบัญชาแห่งตลาดผี

คนหามเกี้ยวไม่ใช่คนเป็น ไม่ใช่ผีชั้นต่ำธรรมดา แต่เป็นข้ารับใช้ผีไร้หน้าสี่ตัวในชุดดำ

เท้าของพวกมันไม่แตะพื้น แต่ลอยอยู่กลางอากาศ

เงาผีในเกี้ยวสูงใหญ่ ใบหน้าซ่อนอยู่ในหมอกหยิน เห็นเพียงดวงตาสีเขียวเรืองรองคู่หนึ่ง