บทที่ 52: มนุษย์กระดาษสอดแนมยอดเขา ศิษย์พี่ใหญ่ย้อนรอยถึงต้นตอ!

บทที่ 52: มนุษย์กระดาษสอดแนมยอดเขา ศิษย์พี่ใหญ่ย้อนรอยถึงต้นตอ!

บนยอดเขาฉางเซิง

สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านป่าไผ่ เกิดเสียงเสียดสีดังซู่ซ่า

ด้านนอกห้องหนังสือ นกกระเรียนกระดาษสีดำถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านแล้ว

เถ้าถ่านกระจายอยู่บนพื้นหินสีเขียว หลังถูกเปลวไฟจากยันต์แผดเผา ยังคงหลงเหลือไอพิฆาตกระดาษเย็นเยียบอยู่สายหนึ่ง

หลี่ฉางเซิงยืนอยู่กลางลาน สายตามองไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ

ที่นั่นคือทิศทางที่ต้นตอของไอพิฆาตกระดาษชี้ไป

และยังเป็นที่ตั้งเดิมของหอคัมภีร์แห่งเขาเหมาซานด้วย

อาเก้ารีบเข้ามาจากด้านล่างของทางขึ้นเขา ในมือถือกระบี่ไม้ท้อ

ส่วนสือเจียนยืนอยู่สุดป่าไผ่ แสงอัสนีในฝ่ามือยังไม่จางหาย