บทที่ 45: วิกฤตวิหารปรมาจารย์ ศิษย์พี่ใหญ่เปล่งคำว่า “สะกด” ส่งเสียงขึ้นถึงพื้นดิน!

บทที่ 45: วิกฤตวิหารปรมาจารย์ ศิษย์พี่ใหญ่เปล่งคำว่า “สะกด” ส่งเสียงขึ้นถึงพื้นดิน!

ภายในวิหารปรมาจารย์

ซื่อมู่กับเชียนเฮ่อกำลังเฝ้าทางเข้าโถงด้านนอกของบ่อสะกดศพ

เหวินไฉกับชิวเซิงหดตัวอยู่ข้างๆ คอยเหลือบมองไปทางประตูศิลาเป็นระยะ

โลงทองหุ้มมุมทองแดงหยุดนิ่งอยู่บนแท่นสะกดศพ

กระดาษยันต์บนตัวโลงถูกแปะกลับเข้าที่เรียบร้อยแล้ว

แต่เมื่อครู่บ่อสะกดศพใต้ดินสั่นสะเทือนไม่หยุด โลงทองจึงสั่นไหวตามไปด้วยหลายครั้ง

เชียนเฮ่อไม่กล้าประมาท จึงเฝ้าอยู่ข้างโลงตลอดเวลา

ส่วนซื่อมู่จ้องภาพวาดบรรพาจารย์ พลางขมวดคิ้วแน่น

“ศิษย์พี่ใหญ่กับพวกเขาลงไปนานขนาดนี้แล้ว”