บทที่ 28: ศิษย์พี่ใหญ่กลัวกลับเขา แต่อาเก้ากลับอวยไม่หยุด!

บทที่ 28: ศิษย์พี่ใหญ่กลัวกลับเขา แต่อาเก้ากลับอวยไม่หยุด!

ลานในเรือนพักศพ

แสงแดดส่องลงใต้ต้นห้วยโบราณ

เหวินไฉกับชิวเซิงกำลังซ่อมกำแพงที่นายท่านผู้เฒ่าเหรินพุ่งชนจนพังเมื่อคืน

ถึงจะบอกว่าซ่อมก็เถอะ

แต่จริงๆ แล้ว ทั้งคู่มัวขนก้อนอิฐกับผสมดินโคลนอยู่นานสองนาน ประสิทธิภาพต่ำจนอาเก้าเห็นแล้วอยากลงไม้ลงมือ

ซื่อมู่นั่งไขว่ห้างดื่มชาอยู่ข้างๆ

ขบวนศพลูกค้าของเขายังไม่ถึงเวลาต้องออกเดินทาง จึงถูกพักไว้ชั่วคราวที่ลานด้านหลังเรือนพักศพ

หลังจากหลี่ฉางเซิงกำจัดแมลงศพออกไปแล้ว ศพลูกค้าเหล่านั้นก็ว่าง่ายขึ้นมาก

ถึงขั้นทำให้คนสบายใจกว่าคนเป็นเสียอีก