บทที่ 26: เมืองเหรินเจียสั่นสะเทือน สือเจียนลงจากเขา!

บทที่ 26: เมืองเหรินเจียสั่นสะเทือน สือเจียนลงจากเขา!

ตอนฟ้าสาง

เมืองเหรินเจียกลับคืนสู่ความสงบ

ที่ปากเมืองมีศพเดินได้นอนเกลื่อนกลาด

หลังสูญเสียการควบคุมจากหลัวอินและนายท่านผู้เฒ่าเหริน ศพเดินได้เหล่านี้ก็กลับกลายเป็นศพธรรมดาอีกครั้ง

อาเก้ากับซื่อมู่พาเหวินไฉและชิวเซิงนำยันต์ไปปิดผนึกศพทีละร่าง เตรียมเผารวมกัน

แม้ชาวบ้านจะเหนื่อยล้า แต่ไม่มีใครบ่นสักคน

เพราะพวกเขารอดชีวิตมาได้

จดหมายเลือดที่เดิมแขวนอยู่ใต้ซุ้มประตู ถูกอาเวยดึงลงมาด้วยมือตัวเองแล้ว

เขายังจงใจกระทืบซ้ำอีกสองครั้ง