บทที่ 298 แม่เสือแผลงฤทธิ์

บทที่ 298 แม่เสือแผลงฤทธิ์

"พวกมันดูเหมือนจะไม่ยอมโผล่หัวออกมาแล้ว!" ทหารเมืองว่านเจียงคนหนึ่งพึมพำขึ้นมา

"ใจเย็นๆ รอดูว่าพวกมันจะซ่อนได้นานแค่ไหน เดี๋ยวนะ เหมือนฉันจะเห็นตรงไหนสักแห่งขยับ!" ทหารอีกคนค่อยๆ ปรับปากกระบอกปืนอย่างระมัดระวัง แล้วลั่นไกยิงออกไปโดยไม่ลังเล

"ตูม——"

ชั่วครู่ต่อมาก็มีเสียงระเบิดดังกึกก้อง เมื่อมองผ่านกล้องส่องทางไกล เห็นได้ชัดว่ามีสองคนถูกระเบิดจนแหลกเป็นผุยผงไปแล้ว

เชี่ยเอ๊ย ยังจะมาอีกเหรอวะ?

ยิงถล่มแม่นยำขนาดนี้เลยเนี่ยนะ? เอาปืนใหญ่ผลึกหยวนหนักมาเล็งยิงแม่นยำเนี่ยนะ?

ถามจริงมีมารยาทไหมเนี่ย? เอาจริงดิ?

"ฮิฮิ เห็นหรือยัง จุดตกโคตรแม่นเลยใช่ไหมล่ะ!" ทหารคนที่ยิงปืนเชิดหน้าขึ้น ทำท่าทางแบบ 'ชมฉันสิ รีบชมฉันเร็วเข้า'

"ดูให้ดีนะ ทิศสิบเอ็ดนาฬิกา ฉันขอยิงสักนัด!" ทหารอีกคนมองพลางปรับจูนปืนใหญ่ผลึกหยวนหนักไปด้วย