กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 289 น้องจ้าวซุ่น ผมเรียนมาน้อย คุณอย่าหลอกผมนะ!
ตอนนั้นเองหลิวเม่าก็นึกเรื่องที่ตกหล่นไปได้จึงรีบเสริมขึ้นมาว่า "จริงสิ เจ้าไก่ฟ้าของเมืองว่านเจียงตัวนั้นก็บินไปทางเมืองจินเฉิงแล้วเหมือนกัน!"
"เจ้าไก่ฟ้า?"
หลิวเม่าเห็นสีหน้างุนงงของทุกคนจึงต้องอธิบายต่อ "ใช่แล้ว เจ้าไก่ฟ้าของเมืองว่านเจียงตัวนั้นไม่ธรรมดาเลยนะ เตะทีเดียวก็เตะหัวผู้ปลุกพลังระดับสี่ระเบิดกระจุยเลย!"
แน่นอนว่าเขาไม่ได้บอกว่าฟันของตัวเองก็เป็นผลงานของอีกฝ่ายเหมือนกัน
พอรู้ว่ามันเก่งกาจขนาดนั้น เขาก็รู้สึกโชคดีเป็นบ้า นี่มันเฉียดประตูนรกชัดๆ
เห็นได้ชัดว่าเจ้าไก่ฟ้ายังปรานีออมแรงไว้ให้
"เจ้าไก่ฟ้าเหรอ? นายแน่ใจนะว่าดูไม่ผิด?" หลินเซี่ยงไห่ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ
"ไม่ผิดแน่ น้องจ้าวซุ่นก็อยู่นี่ไม่ใช่เหรอ พวกคุณไม่ลองถามเขาดูล่ะ?" หลิวเม่ากวาดตามองหาในกลุ่มคนรอบหนึ่ง ในที่สุดก็เห็นจ้าวซุ่นที่ยืนทำตัวจืดจางไร้ตัวตนอยู่ท้ายแถว
ชั่วพริบตานั้น สายตาของทุกคนต่างก็จับจ้องไปที่จ้าวซุ่น