บทที่ 282 แม่งเอ๊ย ปืนใหญ่ผลึกหยวนยิงฟรีหรือไงวะ?

บทที่ 282 แม่งเอ๊ย ปืนใหญ่ผลึกหยวนยิงฟรีหรือไงวะ?

"เชี่ยเอ๊ย อากาศเฮงซวยนี่ หิมะตกอีกแล้ว!" ซุนเจิ้นหนานบ่นอุบ

คนระดับฝีมืออย่างพวกเขาแม้จะไม่สะทกสะท้านต่อความร้อนหนาวมานานแล้ว ทว่าการที่หิมะตกก็ยังทำให้รู้สึกเย็นยะเยือกในใจอยู่ดี

ทำให้ความรู้สึกข้างในมันไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไร

นี่อาจเป็นเพราะยีนที่ฝังลึกอยู่ในกระดูกของมนุษย์กำลังเล่นงานอยู่

"ไป เดินหน้าต่อ!" หลินเซี่ยงไห่ชูแขนขึ้นตะโกนสั่ง

จ้าวซุ่นที่เดินอยู่ท้ายขบวนสังเกตเห็นว่ากลิ่นอายแถวนี้ชักไม่ชอบมาพากล มันเป็นกลิ่นอายที่คุ้นเคยอย่างประหลาด

สีหน้าของจ้าวซุ่นยังคงนิ่งเฉย ทว่าในใจกลับกระตุกวาบ

กลิ่นอายนี้ไม่ใช่กลิ่นอายของสิ่งมีชีวิตทรงกลมโลหิตตัวนั้นหรอกเรอะ?

ตอนนั้นที่อยู่บนกำแพงเมือง สิ่งที่เขาสัมผัสได้ก็คือกลิ่นอายแบบนี้แหละ