กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 267 ใช่แล้ว ต้องตาฝาดไปแน่ๆ!
เรื่องที่ว่าทำไมหลินว่านเจียงถึงมาโผล่อยู่ที่นี่ ไม่ใช่ปัญหาที่พวกเขาต้องเก็บมาคิดอีกต่อไปแล้ว
สิ่งสำคัญที่สุดคือเขาคือหลินว่านเจียงต่างหาก
ให้ตายสิวะ หลินว่านเจียงเชียวนะเว้ย!
จับหลินว่านเจียงได้ก็เท่ากับจับพยัคฆ์ขาวได้ไม่ใช่เหรอ?
จับหลินว่านเจียงได้ก็เท่ากับควบคุมเมืองว่านเจียงได้ไม่ใช่เหรอ?
จับหลินว่านเจียงได้ก็เท่ากับ... เท่ากับ... เอาเป็นว่ามีแต่ได้กับได้มหาศาล!
ชายหนุ่มแซ่หวังตื่นเต้นจนแทบจะลงมือด้วยตัวเองอยู่รอมร่อ
แต่ดูเหมือนเขายังพอมีจิตสำนึกรู้ตัวว่าคงสู้ไม่ได้ ถึงได้สะกดกลั้นเอาไว้
ผู้ปลุกพลังระดับสี่ทั้งสี่คนยังค่อนข้างสุขุม หรืออาจพูดได้ว่ามีมาดของยอดฝีมือ จึงไม่ได้ผลีผลามลงมือทันที