กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 263 ฉันเตรียมชาเก๋ากี้ไว้แล้ว!
หลินว่านเจียงตบตัวพยัคฆ์ขาวเบาๆ "เจ้าขาวใหญ่นายก็อย่าเพิ่งท้อไป นายเป็นดาวข่มตามธรรมชาติของมัน ตอนนี้พลังรบของนายก็ถือว่าสูงมากแล้วนะ!"
พยัคฆ์ขาวถึงได้พ่นลมหายใจฟืดฟาดอย่างพึงพอใจ!
สิ่งที่หลินว่านเจียงพูดก็เป็นความจริง แสงสังหารของพยัคฆ์ขาวเป็นของแสลงข่มสิ่งมีชีวิตทรงกลมโลหิตตัวนั้นได้ชะงัดนัก
ยิ่งสู้พลังของพยัคฆ์ขาวก็ยิ่งแกร่งขึ้น หากสิ่งมีชีวิตทรงกลมโลหิตต้องมาเจอกับพยัคฆ์ขาวเข้าจริงๆ ก็คงปวดกบาลไม่น้อยเหมือนกัน
เอ่อ จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูก เพราะไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีพวงสวรรค์ให้ปวดหรือเปล่า
เอาเป็นว่าคงทรมานเอาเรื่องเลยล่ะ!
ถึงแม้พยัคฆ์ขาวจะมองไม่เห็นมัน แต่ก็สัมผัสถึงได้ จึงไม่เป็นอุปสรรคต่อการที่พยัคฆ์ขาวจะเปิดฉากโจมตี