กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 259 ไม่ใช่ว่าพวกเขาควรจะเป็นตัวเอกหรอกเหรอ ไฉนถึงกลับตาลปัตรไปได้?
ลู่หยวนตงโมโหจนแทบจะสบถด่าแม่อยู่รอมร่อ
พวกเฒ่าสารพัดพิษพวกนี้ ตัวเองไม่มีชีวิตราตรีก็ช่างเถอะ ทำไมต้องคอยมารบกวนคนอื่นอยู่เรื่อยด้วยวะ?
ทว่าเขาก็ยังคงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสาย
ถึงอย่างไรก็เป็นสายจากซุนเจิ้นเทียน เขาจึงไม่อาจแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นได้
"ที่รักคะ ต่อสิคะ!" หญิงสาวเอ่ยกระซิบออดอ้อนเสียงหวาน!
ลู่หยวนซานเหี่ยวไปแล้วจะไปต่อได้ยังไง เขาจึงถือโอกาสลุกจากเตียงมารับโทรศัพท์: "ฮัลโหล เหล่าซุน มีเรื่องอะไรอีกล่ะ!"
"นายส่งคนไปที่แนวชายแดนแดนใต้หรือเปล่า?" ซุนเจิ้นเทียนถามตรงเข้าประเด็น
"แนวชายแดนแดนใต้เหรอ? ไม่นี่ พวกเราเพิ่งจะส่งไปกองพลน้อยเดียวไม่ใช่เหรอ?" ลู่หยวนตงถามด้วยความสงสัย