บทที่ 250 หากว่าด้วยเรื่องสติปัญญา เขารู้สึกว่าไอคิวของตัวเองแตะถึง 250 ได้เลย

บทที่ 250 หากว่าด้วยเรื่องสติปัญญา เขารู้สึกว่าไอคิวของตัวเองแตะถึง 250 ได้เลย

ทหารที่พวกเขาพามาด้วย นั่นมันต้นทุนทั้งหมดของพวกเขาเลยนะ

รวมๆ แล้วก็มีแค่ไม่กี่หมื่นคน ตายไปหนึ่งคนก็หายไปหนึ่งคนนะ

ถ้าหากเอาต้นทุนตรงนี้ไปรบจนหมด พวกเขาไปถึงฝั่งโน้นก็มีแต่จะกลายเป็นเบี้ยล่างให้คนอื่นชักจูงตามใจชอบไม่ใช่หรือไง?

แถมพวกเขายังไม่ได้กินข้าวและพักผ่อนให้ดี สภาพร่างกายย่อมย่ำแย่มากแน่ๆ

ประสิทธิภาพการรบย่อมไม่สามารถรีดออกมาได้ถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ซึ่งนี่จะเพิ่มความสูญเสียในการรบของพวกเขาอย่างไม่ต้องสงสัย

นี่คือสิ่งที่พวกเขาไม่อาจยอมรับได้

ถ้าเป็นเมื่อก่อน พวกเขายังพอจะพิจารณาลองเล่นด้วยสักตั้งได้ แต่นี่ไม่ใช่ตอนนี้ พวกเขาเล่นด้วยไม่ไหวแล้ว