กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 221 ลูกพี่ นี่มันสมาชิกสภานะไม่ใช่ขนมบัวลอย อะไรคือเลือกคนว่างๆ สุ่มสี่สุ่มห้าไปไม่กี่คนกัน!
โคตรจะตื่นเต้นเร้าใจเลยโว้ย!
ความน่าเกรงขามนี้ช่างไร้ที่เปรียบ แรงกดดันจากคนหลายหมื่นคนจะรุนแรงขนาดนี้ได้ยังไง
แม้แต่พวกเขาก็ยังไม่กล้ายืนประจันหน้ากับกองทัพจิ่วหลงตรงๆ ขาอ่อนไปหมดแล้ว!
ยังดีที่พวกเขานั่งอยู่บนหลังหมู ไม่อย่างนั้นคงได้ทรุดก้นจ้ำเบ้าลงไปกองกับพื้นแน่
“มา ขอเสียงปรบมือต้อนรับสหายผู้ตรวจการกล่าวอะไรสักสองสามคำหน่อย!” หลินว่านเจียงตะโกนขึ้น
พลันนั้น เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องไปทั่วทั้งลาน แถมยังมีจังหวะจะโคนอย่างยิ่ง
หลินว่านเจียงหันไปมองหลิวหรงแล้วยิ้ม “ไหนว่าภาพลวงตาไง มาสิ พูดอะไรสักสองสามคำหน่อย!”
หลิวหรงเหงื่อผุดเต็มหน้าผาก
กล่าวสองสามคำงั้นเหรอ?