บทที่ 208 ผายลมเถอะ เสิ่นหู่มันเอาอะไรมากล้าอ้างว่าตัวเองยอดเยี่ยมที่สุดในรุ่นเยาว์?

บทที่ 208 ผายลมเถอะ เสิ่นหู่มันเอาอะไรมากล้าอ้างว่าตัวเองยอดเยี่ยมที่สุดในรุ่นเยาว์?

ใบหน้าของเสิ่นหู่แดงก่ำไปหมด น...นี่มัน เป็นไปได้ยังไง?

ทำไมถึงกลั้นไม่อยู่อีกแล้วล่ะเนี่ย...

ชั่วขณะนั้นเขาถึงกับเริ่มสงสัยว่าร่างกายของตัวเองมีปัญหาจริงหรือเปล่า

คนของตระกูลเสิ่นไม่มีทางแกล้งเขาแน่นอน ส่วนคนของตระกูลซูก็มีแค่ลุงใหญ่ของซูหว่านหว่านที่พอจะเก่งอยู่บ้าง แต่ก็เหมือนคนอื่นๆ ที่ไม่ได้เชี่ยวชาญธาตุน้ำสักคน

มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่?

คราวนี้เสิ่นหู่ขายหน้าจนถึงที่สุดแล้ว ขายหน้าจนถึงบ้านตัวเองจริงๆ เสียด้วย

"นายกลับไปจัดการตัวเองก่อนเถอะ!" ชายวัยกลางคนคนหนึ่งของตระกูลเสิ่นเอ่ยด้วยสีหน้าประหลาดพิกล

เฮ้อ! แล้วเขาจะพูดอะไรได้ล่ะ?

วัยรุ่นสมัยนี้ช่างไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจเอาเสียเลย!