กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 200 ถ้านายบอกว่ายกมีดไม่ไหวแล้ว ฉันชงเก๋ากี้เพิ่มให้เยอะหน่อยก็ได้นะ!
ในที่สุดเฉินอ้าวเทียนผู้รับบทพี่เลี้ยงจำเป็นก็ค่อยๆ เอ่ยอธิบายออกมา
“ตามทฤษฎีแล้ว การเลือกตั้งใหญ่ของสภาพันธมิตรทุกคนมีโอกาสเท่ากันหมด และทุกคนก็ลงสมัครได้ทั้งนั้น!”
“แต่ก็นั่นแหละ คนธรรมดาที่ไหนจะไปร่วมวงด้วยล่ะ นี่มันเกมของพวกตระกูลใหญ่เขาเล่นกัน ทุกคนต่างก็เจียมเนื้อเจียมตัวกันทั้งนั้น”
“สุดท้ายก็เลยกลายเป็นธรรมเนียมปฏิบัติไปว่า แต่ละกองพลสามารถเสนอชื่อคนเข้าร่วมชิงตำแหน่งได้หนึ่งคน”
“ที่จริงมันก็แค่ทำตามพิธีไปงั้นแหละ คนที่กองพลเสนอชื่อ แทบจะได้เป็นสมาชิกสภาแน่นอนอยู่แล้ว”
“ส่วนตำแหน่งประธานสภานั้น ต้องให้สมาชิกสภาทุกคนเป็นคนลงคะแนนเลือก”
หลินว่านเจียงฟังจบก็พยักหน้า “ถ้าพูดแบบนี้ พวกเราก็มีโควตาสมาชิกสภาตั้ง 6 ที่นั่งเลยไม่ใช่เหรอ?”