บทที่ 183 หรือจะให้ฉันไปตามล่าฆ่าไอ้พวกที่หนีไปอีกรอบดีไหม?

บทที่ 183 หรือจะให้ฉันไปตามล่าฆ่าไอ้พวกที่หนีไปอีกรอบดีไหม?

เอาเถอะ เฉินจู้อันยอมรับว่าสิ่งที่เฉินซินวั่งพูดนั้นมีเหตุผลอยู่บ้างนิดหน่อย

นาทีนี้เอาชีวิตรอดสำคัญที่สุด

เพียงแต่วิชาฝีมือของพยัคฆ์ขาวตัวนี้เป็นวิชาแบบไหนกันแน่ ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

อีกทั้งในเทือกเขามีสัตว์ร้ายระดับนี้อยู่ ทำไมเมื่อก่อนถึงไม่เคยโผล่หน้ามาเลยสักครั้ง?

เขาคิดยังไงก็คิดไม่ตกจริงๆ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสองคนก็ค่อยๆ เดินมุ่งหน้าไปยังทิศทางของขบวนรถด้วยความระมัดระวัง

เฉินจู้อันมองรอยลากถูลู่ถูกังที่เกลื่อนพื้นแล้วก็พลันนึกถึงสภาพที่ตัวเองถูกเฉินซินวั่งลากมาเมื่อครู่

เขาว่ากันว่าถอยก้าวหนึ่งฟ้ากว้างทะเลไกล แต่เขานี่ถอยก้าวหนึ่งยิ่งคิดยิ่งแค้น ตอนนี้ก้นยังแสบแปลบๆ ไม่หายเลย