บทที่ 178 เมืองว่านเจียง

บทที่ 178 เมืองว่านเจียง

เฉินซินวั่งรีบวิ่งกระดิกหางตามออกไป

ทว่ายังไม่ทันจะพ้นประตู ก็โดนเฉินจู้อันถีบกระเด็นกลับเข้ามาในห้องอีกรอบ

"อย่าเสือกตามกูมา!" เฉินจู้อันตะคอกลั่น ก่อนจะหายวับไปกับตา

เฉินซินวั่งรู้สึกน้อยใจชะมัด เป็นริดสีดวงก็แค่ริดสีดวงสิ ไม่ใช่เรื่องน่าอับอายขายขี้หน้าอะไรสักหน่อย

ขี้ผึ้งหลอดนี้ใช้ดีออก คราวก่อนเขาก็ยังเคยลองใช้เลย

ผู้นำตระกูลนี่หน้าบางจริงๆ

หลินว่านเจียงกับเฉินจู้อันคลาดกันไปอย่างพอดิบพอดี

ดูท่าสวรรค์คงอยากให้มันมีชีวิตต่ออีกสักสองสามวัน

หลินว่านเจียงไม่ได้จงใจไล่ตามไปที่แดนเหนือเพื่อตามหาเฉินจู้อัน