บทที่ 163 คนเป็นๆ ยังโดนสัตว์กลายพันธุ์จับเป็นเชลยได้ด้วยเหรอ?

บทที่ 163 คนเป็นๆ ยังโดนสัตว์กลายพันธุ์จับเป็นเชลยได้ด้วยเหรอ?

หรือไม่อย่างนั้น ถ้าถูกคลื่นสัตว์อสูรข้างหลังไล่ตามทัน ก็มีแต่ความตายสถานเดียว

ยังจะโต้กลับอีกเหรอ?

สมองมีปัญหาเท่านั้นแหละถึงจะอยู่โต้กลับ ตายช้าตายเร็วก็ตายเหมือนกัน มีแต่วิ่งหนีเท่านั้นที่จะทำให้พวกเขารู้สึกปลอดภัย

ผู้บังคับการกรมคนนั้นของตระกูลหลิวเห็นว่าสั่งใครไม่ได้แล้วก็ไม่สนใจอีก เผ่นก่อนค่อยว่ากัน

ถ้าไม่รีบวิ่งก็โดนล้อมกรอบพอดี

เสือขาวตัวใหญ่พ่นแสงสีขาวออกมาอีกไม่กี่ระลอกก็หยุดลง

ไม่รู้ว่าเพราะผลาญพลังงานไปมากเกินไปหรือเปล่า

มันไม่ได้เหมือนหลินว่านเจียงที่มีผลึกหยวนคอยเติมให้ไม่ขาดสาย แต่ต้องพึ่งพาพลังงานในร่างกายล้วนๆ

แม้ว่าแสงสีขาวพลังทำลายล้างน่าสะพรึงกลัวหลายระลอกที่กวาดผ่านไป จะสร้างความสูญเสียแก่เหล่าทหารไม่น้อย แต่ก็ยังมีทหารจำนวนมากวิ่งหนีกระจัดกระจายไปทั่ว