บทที่ 155 พยัคฆ์ขาวระดมพลแปดทิศ

บทที่ 155 พยัคฆ์ขาวระดมพลแปดทิศ

"ถุยๆๆ อย่ามาปากกาสิวะ!" เซียวฉี่สบถด่าออกมาคำหนึ่ง

คนกลุ่มนี้เวลานี้ไม่สนความเหน็ดเหนื่อยอีกต่อไป ชายหนุ่มสายบินยิ่งบินนำโด่งอยู่หน้าสุด

แต่เขาก็ไม่ได้ชิ่งหนีไปคนเดียว ยังคงรักษาคุณธรรมน้ำมิตรเอาไว้เป็นเฮือกสุดท้าย

ชายหนุ่มสายพรางตัวเปิดใช้งานพรางตัวกลุ่ม คนทั้งกลุ่มไม่รู้ว่าวิ่งกันมานานแค่ไหน ในที่สุดก็หลุดพ้นออกมาจากแนวรอบนอกของเทือกเขา

ทุกคนเห็นดังนั้นก็แอบโล่งอกขึ้นมาเล็กน้อย แต่ความเร็วไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย ยังคงเร่งฝีเท้าบึ่งตรงไปยังทิศทางของเหมืองแร่

"โฮก~"

ทันใดนั้น เสียงคำรามที่เกรี้ยวกราดยิ่งกว่าเดิมก็ดังก้องไปทั่วทั้งผืนป่า

เสียงดังขึ้นมาก แถมยังใกล้เข้ามามากทีเดียว

ดูเหมือนมันจะตามกลิ่นตามรอยบนเส้นทางนี้มาแล้ว