บทที่ 142 ตอนนั้นในยุทธภพผู้คนต่างเรียกคุณทวดของผมว่าครึ่งเซียนจ้าว!

บทที่ 142 ตอนนั้นในยุทธภพผู้คนต่างเรียกคุณทวดของผมว่าครึ่งเซียนจ้าว!

“ทำได้ไม่เลวเลยนี่!” หลินว่านเจียงตบไหล่จ้าวซุ่น “ความจริงฉันอยากจะแวะมาตั้งนานแล้วล่ะ เพียงแต่ช่วงนี้กำลังยุ่งอยู่กับการตั้งกองพลใหม่ที่ชายแดนน่ะ”

“ว้าว บอสครับ กองพลชื่ออะไรเหรอครับ!” จ้าวซุ่นยิ้มถาม

เรื่องที่หลินว่านเจียงสามารถจัดตั้งกองพลได้ จ้าวซุ่นไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลยแม้แต่น้อย

นี่มันไม่ใช่เรื่องปกติอยู่แล้วหรอกเหรอ?

“กองพลว่านเจียง!”

“แล้วบอสครับ พวกเราเข้าร่วมกองพลว่านเจียงได้ไหมครับ?” จ้าวซุ่นทำหน้าเปี่ยมไปด้วยความหวัง!

หลินว่านเจียงส่ายหน้า

แววตาของจ้าวซุ่นหม่นแสงลงชั่วขณะ ทว่าก็กลับมาเป็นปกติในพริบตา

หลินว่านเจียงเห็นท่าทางของเขาแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้ “หนึ่งกองพลมีขีดจำกัดคนนะ ถ้าพวกนายเข้าร่วมด้วยมันก็เกินโควตาสิ!”