กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 119 นายมีสิทธิ์อะไรมาว่าพวกเขาเป็นหมา?
"ทำไม จะกระโดดตีเข่าฉันหรือไง? มาถึงแดนเหนือแล้วก็พูดจาให้มันดีๆ หน่อยสิวะ!"
หลินว่านเจียงไม่ไว้หน้าอีกฝ่ายแม้แต่น้อย
หน้าตามันต้องให้เกียรติซึ่งกันและกัน
ในเมื่ออีกฝ่ายทำท่าทีเหมือนมองทุกคนที่นี่เป็นขยะ หลินว่านเจียงก็ย่อมไม่คิดจะตามใจอยู่แล้ว
"แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร? ฉันคือรองอธิการบดีวิทยาลัยหัวเซี่ยสวีเทา ไปเรียกหัวหน้าแกออกมา!" อาจารย์วัยกลางคนโกรธจนมือสั่นระริก
"ฉันว่านะ นายประสาทหรือเปล่า? ที่นี่ไม่ใช่วิทยาลัยหัวเซี่ยของนาย จะมาแหกปากทำไม?"
ตอนนั้นเอง นักศึกษาของวิทยาลัยหัวเซี่ยสี่ห้าคนก็ล้อมวงเข้ามา
เมื่อเห็นรองอธิการบดีสวีโกรธจนควันออกหู พวกเขาก็เอ่ยปากช่วยเสริมทันที "พวกบ้านนอกคอกนาจริงๆ คุยด้วยไม่รู้เรื่องเลยสักนิด!"
นี่มันโอกาสทองที่จะได้แสดงฝีมือต่อหน้าอธิการบดีเชียวนะ!