บทที่ 113 ไหนว่ามีอาหารมื้อสุดท้ายไง?

บทที่ 113 ไหนว่ามีอาหารมื้อสุดท้ายไง?

พวกคุณหนูคุณชายจากวิทยาลัยอู่สิงทำตัวเอื่อยเฉื่อย สบายอกสบายใจราวกับมาเที่ยว

กะดูแล้วคงต้องใช้เวลาจัดแถวนานพอดู

หลินว่านเจียงกวักมือเรียกเซียวป๋อเข้ามา "นายไปประสานงานกับพวกเขาเถอะ ฉันจะไปดูต้นทางหน่อย!"

จากนั้นหลินว่านเจียงก็เดินออกไป ทว่าทิศทางที่เดินไปกลับตรงข้ามกับอธิการบดีหลี่

หลินว่านเจียงเดินมุ่งหน้าไปทางห้องน้ำ!

"จะไปขี้ก็บอกจะไปขี้ ทำเป็นบอกดูต้นทาง ดัดจริตให้ใครดูกันวะ?" เซียวป๋อเบะปาก

อันที่จริงเจ้าอ้วนรู้เรื่องที่อธิการบดีหลี่สมรู้ร่วมคิดกับซูปิ่งฮุยอยู่แล้ว

เขาก็เดาออกว่าหลินว่านเจียงคิดจะไปทำอะไร ที่พูดเหมือนลอยๆ แท้จริงแล้วก็ช่วยบังหน้าให้

ตอนนี้อธิการบดีหลี่มาที่นี่คนเดียว หลินว่านเจียงไม่มีทางปล่อยให้รอดไปได้อยู่แล้ว!