บทที่ 107 ยืนสูงไป ระวังฟ้าผ่าเอานะ!

บทที่ 107 ยืนสูงไป ระวังฟ้าผ่าเอานะ!

หลินว่านเจียงยิ้มบางๆ "โลกนี้กว้างใหญ่กว่าที่พวกนายคิดไว้เยอะมาก!"

"วางใจเถอะ ฉันไม่ได้มีเจตนาร้ายกับพวกนาย ไม่อย่างนั้นพวกนายคงตายไปนานแล้ว!"

น้ำเสียงของหลินว่านเจียงเผยให้เห็นถึงความมั่นใจอย่างหาที่สุดไม่ได้

ไม่รู้ทำไม ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นพอได้ยินหลินว่านเจียงพูดแบบนี้ กลับไม่มีใครสงสัยเลยว่าเขากำลังพูดจาโอ้อวด

แต่กลับรู้สึกว่าหลินว่านเจียงสามารถทำได้อย่างง่ายดายจริงๆ!

เถ้าแก่หลินคนนี้ของพวกเขาไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!

จ้าวซุ่นแอบหวาดผวาอยู่ในใจ เมื่อกี้ตอนที่เห็นหลินว่านเจียงเดินเข้ามาใกล้ เขากะว่าจะใช้มิติเนรเทศอยู่แล้วเชียว

โชคดีที่ไม่ได้ทำ ไม่อย่างนั้นคงได้ไปหวันแน่ๆ!

ความรู้สึกแบบนี้มันผุดขึ้นมาอย่างไร้เหตุผลสิ้นดี!