กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 102 พี่ใหญ่ พี่อยู่ไหน ร้องมาสักแอะ!
"เชี่ยเอ๊ย ในที่สุดแกแม่งก็กลับมาสักที ช้ากว่านี้อีกนิดคงได้มาเก็บศพฉันแล้ว!" เฉินอ้าวเทียนสบถด่าลั่น
ในฐานะพนักงานเส้นเลือดใหญ่ของบริษัท ดันปล่อยให้เจ้าหมานั่งเฝ้าโต๊ะทำงาน ส่วนตัวเองดันหนีไปอู้งาน
เขาแวะมาหาติดต่อกันถึงสองรอบ ผลคือไม่อยู่ทั้งสองรอบ
ไม่ปรี๊ดแตกสิแปลก!
"แหะๆ พี่ใหญ่ ผม... ผมก็แค่ให้เจ้าหมาเรียนวิชาการอยู่ไม่ใช่เหรอครับ!" หลินว่านเจียงเองก็รู้ตัวว่าผิด เกาหัวแก้เก้ออย่างกระอักกระอ่วน
"ตอนนี้พี่อยู่ที่ไหน ส่งพิกัดมาให้ผม เดี๋ยวผมไปรับ!"
เฉินอ้าวเทียนวิ่งพลางกวาดตามองรอบตัว "ฉันอยู่ทางใต้ของชางเฉิงไปหลายสิบกิโลเมตร ขืนรอแกมาศพฉันคงเย็นเฉียบพอดี แกมุ่งหน้าลงใต้มาคอยรับ ดูว่าพวกเราจะเจอกันระหว่างทางได้ไหม!"