บทที่ 65 ความสุขของผู้ควบคุมสัตว์อสูร

บทที่ 65 ความสุขของผู้ควบคุมสัตว์อสูร

บทที่ 65 ความสุขของผู้ควบคุมสัตว์อสูร

บทที่ 65 ความสุขของผู้ควบคุมสัตว์อสูร

ต่อท่าทีที่ไม่เป็นมิตรของผู้การซู หลินว่านเจียงเพียงแค่ยิ้มตอบ "หนึ่งชั่วโมงก็เหลือเฟือแล้ว!"

ผู้การซูแค่นเสียงเหี้ยม "อย่าเพิ่งพูดจาโอ้อวดไปหน่อยเลย แค่ขึ้นเขาลงเขาก็ปาเข้าไปเกือบหนึ่งชั่วโมงแล้ว ฉันจะรอดูว่านายจะขับไล่พวกสัตว์กลายพันธุ์พวกนี้ให้เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมงได้ยังไง!"

หลินว่านเจียงปรายตามองเขาแวบหนึ่ง แล้วไม่สนใจเขาอีก

ผู้การงั้นเหรอ? ผู้การแล้วไง ทำให้เขาไม่สบอารมณ์ ต่อให้เป็นผู้บัญชาการกองพลเขาก็ไม่ไว้หน้าทั้งนั้น!

ตอนนี้พอเห็นคนตระกูลซู เขาก็มักจะนึกถึงเรื่องที่พวกเวรนี่คิดร้ายกับเขาอยู่เรื่อย

แถมตาแก่นี่หมายความว่าไง ตัวเขาเองยังไม่ได้ไปหาเรื่องเลย กลับเสนอหน้ามาหาเรื่องเขาก่อนซะงั้น?

นี่รู้ตัวตนของเขาแล้วเหรอ? น่าจะยังเป็นไปไม่ได้!