บทที่ 42 เฮ้อ ตัวตนช่างจืดจางเหลือเกิน!

บทที่ 42 เฮ้อ ตัวตนช่างจืดจางเหลือเกิน!

"เอ่อ ผู้บังคับการกรมครับ เงินไม่เท่าไหร่เอง ไม่ต้องจริงๆ ครับ ถ้าคุณรู้สึกเกรงใจละก็ ช่วยแบ่งพื้นที่ให้ผมสักแปลงก็พอ! ยังไงซะเจ้าพวกตัวเบิ้มพวกนี้อยู่ในเขตค่ายก็ไม่ค่อยสะดวกด้วย!"

ในที่สุดหลินว่านเจียงก็เผยจุดประสงค์ที่มาในครั้งนี้ออกมา

เงินก้อนนี้เขาไม่กล้ารับจริงๆ และก็ไม่กล้าพูดความจริงด้วย

ครึ่งหนึ่งของผลึกหยวน 4,000,000 ก้อน มันคือผลึกหยวน 2,000,000 ก้อนเชียวนะ

เดี๋ยวถ้าเฉินอ้าวเทียนหน้าแตกจนหาทางลงไม่ได้ คงได้เอามีดมาฟันเขาเข้าจริงๆ แน่!

เฉินอ้าวเทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และไม่ได้ซักไซ้เรื่องผลึกหยวนต่อ "นายมีทำเลที่เล็งไว้แล้วหรือยัง?"

"ฮิๆ ภูเขาลูกทางทิศตะวันออกของกองบัญชาการกรมเราก็ไม่เลวนะครับ..."

หลินว่านเจียงเผยหางจิ้งจอกออกมาตรงๆ