บทที่ 38 อานิสงส์จากเจ้าหมา

บทที่ 38 อานิสงส์จากเจ้าหมา

หลินว่านเจียงพาเจ้าหมาเทเลพอร์ตกลับมาบนหลังเสือบิน

เจ้าหมาตกตะลึงกับความแข็งแกร่งของลูกพี่คนนี้อีกระลอก

มองไม่ออก มองไม่ออกเลยจริงๆ จู่ๆ ทำไมถึงโผล่มาอีกที่หนึ่งได้ในพริบตาเนี่ย?

แม่เจ้าโว้ย! บรรพบุรุษฉันเอ๊ย!!!

ลูกพี่คนนี้ดูเหมือนจะโคตรเทพเลยแฮะ!

เจ้าหมายังไม่ทันได้คิดอะไรให้ละเอียด พอมันก้มมองว่าสัตว์ที่ตัวเองกำลังนั่งทับอยู่คือตัวอะไร ก็แทบจะฉี่ราดตรงนั้นทันที!

"เชี่ยยย ตายโหงแล้ว!"

ร่างของเจ้าหมาแข็งทื่อก่อนจะลื่นไถลร่วงลงมาจากหลังเสือบิน

ชิบหายแล้ว ชิบหายแล้ว ทำไมถึงมาอยู่บนหลังพี่เสือได้เนี่ย คราวนี้บรรลัยของจริงแน่