บทที่ 33 เชี่ยเอ๊ย ไม่รักชีวิตแล้วหรือไง

บทที่ 33 เชี่ยเอ๊ย ไม่รักชีวิตแล้วหรือไง

หลินว่านเจียงรับหนังสือสละสิทธิ์ความรับผิดชอบมาแล้วกวาดตาดูคร่าวๆ รอบหนึ่ง

เมื่อยืนยันว่าไม่มีอะไรผิดพลาดก็เซ็นชื่อของตัวเองลงไปพร้อมกับประทับลายนิ้วมือทันที

เถ้าแก่ร้านถึงได้ยิ้มร่าพลางเอ่ยขึ้น "น้องชายนี่ใจนักเลงดีแท้ ไป เราไปดูหมาป่ากลายพันธุ์กัน!"

ไม่นานเถ้าแก่ร้านก็มาหยุดอยู่ตรงหน้ากรงเหล็กที่มีความสูงกว่าสองเมตร

"นั่นไง อยู่ข้างในนั้น หมาป่ากลายพันธุ์ตัวนี้น่าจะปลุกพลังด้านความเร็ว วิ่งทีนี่อย่างกับบินได้!"

"ตอนนั้นเพื่อจะจับไอ้เดรัจฉานตัวนี้ พวกเราถึงกับต้องระดมคนไปไม่น้อย แถมยังมีคนบาดเจ็บไปตั้งหลายคน"

หลินว่านเจียงกวาดตามองหมาป่ากลายพันธุ์ที่อยู่ในกรง พอมันนอนหมอบอยู่แบบนี้ก็ดูไม่ออกว่าสูงเท่าไหร่

แต่ความยาวของมันปาเข้าไปสองเมตรกว่าเกือบสามเมตรเลยทีเดียว